هندوستان

فرهنگ و تاریخ سرزمین رودها

میوه های گرمسیری
نویسنده : شیرین - ساعت ٩:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/٤
 

١- لنگان: Longan

نام چینی این میوه لنگان به معنی چشم اژدها است و نام هندی آن در زبان بنگالی اشفول می باشد.

محل اصلی رویش : چین و میانمار

درخت آن تا ارتفاع ١٢ متر رشد می کند و میوه آن شبیه دایره چشم است. میوه آن خوردنی و فوق العاده شیرین و آبدار است. در شرق ‌آسیا در سوپها و اسنکها و دسرها و شیرینی ها استفاده می شود. به صورت خشک شده نیز در بسته بندی به فروش می رسد.

 میوه ای با طبیعت بسیار گرم است. فشار خون را پایین می آرود. ضربان قلب را منظم می کند. جریان خون را روان می کد. برای بیماریهای قلبی و سختی دیواره رگهای خون مفید است. این میوه همچنین برای درمان شکم درد - بی خوابی - فراموشی و صرع استفاده می شود.

در ویتنام دانه های آن را بر روی زخم نیش مار قرار می دهند و باور دارند که زهر را جذب می کند.

همچنین دانه های آن عرق کردن را کاهش می دهند و همچنین برای انعقاد خون بسیار مفید است.

در چین و شرق آسیا این میوه به طور دائم و تازه در آبهای میوه - چای و غذا مصرف می شود.

 هر ١٠٠ گرم لنگان حاوی مقادیر زیر می باشد:

Vitamin A , B , B2 , C , Niacin , Protein, Calcium, Phosphorus, Iron


 
comment نظرات ()

 
سلطنت عادل شاهی
نویسنده : شیرین - ساعت ٧:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/٤
 

 

 

سلسله عادل شاهی از ١۴٩٠ تا ١۶٨۶ بر بیجاپور در غرب ناحیه دکن حاکم بودند. در ابتدا بخشی از سلطنت بهمنیان در دکن محسوب می شدند ولی کم کم استقلال یافتند و در سال ١۶٨۶ با حمله اورنگزیب (شاه سلسله مغول هند) دوران آنها به پایان رسید.

موسس سلسله عادل شاهی یوسف علی شاه بود که فرماندار دولت بهمنی در بیجاپور بود. او به همراه پسرش اسماعیل بیجاپور را از سلطنت بهمنی جدا کردند و از عنوان خان به جای شاه استفاده می کردند. خان به معنی رییس از این جهت جایگزین نام شاه شده بود که ترتیب القاب سلطنتی رعایت شود و به سلطان بهمنی احترام گذاشته شود.

 ابراهیم عادل شاه

اولین بار ابراهیم عادل شاه نوه یوسف علی شاه بود که لقب شاه را بر خود گذاشت و مرزهای سلطنت بیجاپور را مشخص کرد.

 گل گومباز

یوسف عادل شاه یکی از افراد برجسته سلسله بهمنی بود که از ایران به هند مهاجرت کرده بودند. زبان رسمی آنان زبان فارسی بود. از جمله کتابهایی که در این دوران نوشته شدند می توان به کتاب تاریخ رفیع الدین ابراهیمی شیرازی در مورد سلسله عدل شاهی اشاره کرد که به دستور ابراهیم عادل شده دوم نگاشته شد.

" تاریخ فرشته" همچنین به نام " گلشن ابراهیمی" توسط فرشته تاریخ نگار دوران نوشته شد.

میر ابراهیم لاری اسدخانی مورخ دیگری است که به همراه ابراهیم زبیری کتاب بساطین السلاطین را نوشتند و به سلطنت عادلشاهی در آن پرداختند.

آثاری که در طول این دوران ساخته شدند بسیار زیادند از جمله چاندبی بی - مسجد جامع- گگن محل- علی راضا- چاند بادی- گل گومباز - ملک میدان  و بسیاری دیگر از چاهها و اماکن عمومی.

 خانقاه یا درگاه بزرگ صوفی حضرت مرتضی قادری در غرب بیجاپور

در آغاز سلطنت آیبک در هند صوفیان به هند سرازیر شدند و در زمان حکومت عادلشاهی نیز به رشد و فعالیت خود در آزادی ادامه دادند. اسامی برخی از بزرگان صوفی در دوران عادلشاهی :

حاجی رومی - پیر معابری خندایت- ابراهیم زنگنه - حضرت حاقظ حسینی- حضرت حمزه حسینی - عین الدین گنج العلوم و ...بیش از صدها مقبره و خانقاه در این نقطه از بیجاپور وجود دارند.

سلطنت عادلشاهیان سیستمهای آبرسانی فوق العاده برای بیجاپور ساختند که سدها و لوله کشی های آنان برای تمام مردم ناحیه بیجاپور آب فراهم می کرد.این لوله کشی ها تا دورترین مناطق مانند شاه پور می رسید. سدهای تروی و افضل پور را احداث کردند. دریاچه های متعددی از جمله دریاچه جهان بیگم و بیش از ١٠٠٠ چاه از جمله تالاب رنگرز و تالاب قاسم و تالاب الله پور را احداث نمودند.  بیش از ١۶٠٠ مسجد برای جمعیت یک میلیونی بیجاپور در قرن ١۵ میلادی ساختند.

باغها و پارکهای ایجاد شده توسط سلطنت عادلشاهی بی نظیر بودند. باغهایی مانند علی باغ - کشور خان باغ - نگین باغ - نوروز باغ - ابراهیم باغ و...از میان صدها باغ باقی ماندند و کاروانسراها و هتلهایی مخصوص مسافرین بنا شد.

 

سیستم اموزشی اسلامی و به زبان فارسی بود و دروس شامل منطق - شعر و ادبیات - قرآن و حدیث - علوم و دستور زبان می شد. بیشتر معلمان صوفیان و دانشمندان عرب و ایرانی بودند.

 

پزشکی بسیار پیشرفت کرد. دکتر زمان خدایی معتقد است در سلطنت عادلشاهی بیمارستانها و دارالشفاها وجود داشتند و بیماریهایی مانند تب و ناراحتی های چشم و گوش  و پوست را با علوم طب یونانی - ایرانی و آیور ودا درمان می کردند. همچنین کتابهای پزشکی زیادی در مورد آناتومی بدن و فیزیولوژی و تراپی های متعدد نوشته شدند.

موسیقی جایگاه ویژه ای برای سلاطین عادلشاهی داشت و آهنگ سازان و ساز نوازان زیادی در دربار آنها ساکن بودند. همچنین هنرهایی مانند نقاشی و رقص بسیار شکوفا و مورد توجه بودند. تئاترها و برنامه های تفریحی زیادی برای دربار ترتیب داده می شد. در این زمان زبانی به نام زبان دکنی نیز شکل گرفت که مخلوطی از فارسی و گجراتی و ماراتی و کاناددا بود . کتابی به نام کتاب نورس به زبان دکنی  توسط ابراهیم عادل شاه دوم نیز نوشته شده است که حاوی اشعار و موسیقی های اوست. این زبان تحت سلطنت بهمنیان نیز شکوفا شد و بعدها به عنوان اردوی دکنی شناخته شد.

سبک معماری دوران مخلوطی از معماری ایرانی- ترکی و دکنی بود. مسجدهایی مانند مسجد ملک جهان یا دلخوش محل نمونه هایی از معماری سنگی و کارهای چوبی هستند.

 

بیچاپور تحت سلطنت عادلشاهیان یکی از بزرگترین و شکوفاترین شهرها و زیباترین پایتختهای زمان خودش بود که بسیاری از بناها و سدهای آنها تا امروز باقی است.

اسامی شاهان عادلشاهی:

١- یوسف عادل شاه ١۴٩٠ - ١۵١٠

٢- اسماعیل عادل شاه

٣- مالو عادل شاه

۴- ابراهیم عادل شاه

۵- علی عادل شاه اول

۶-ابراهیم عادل شاه دوم

٧- محمد عادل شاه

٨- علی عادل شاه دوم

٩- اسکندر عادل شاه ١۶٧٢- ١۶٨۶

 

 


 
comment نظرات ()

 
گورو ناناک
نویسنده : شیرین - ساعت ٦:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/٤
 

 

گورو ناناک دیو Guru Nanak Dev نام موسس دین سیک sikhism در پنجاب هندوستان است و اولین امام از ده امام آیین سیک می باشد.

 او در آوریل ١۴۶٩ میلادی در خانواده ای هندو از بیدی Bedi شاتریا ( طبقه ارتشی و زمامدار) در روستای رای بهولی دی تلوندی Rai Bhuli Di Talvandi در لاهور پاکستان به دنیا آمد. امروز این روستا با نام نانکانا صاحب Nankana Sahib  مشهور است. روز تولد او به عنوان پراکاش دیوا Prakash Deva جشن گرفته می شود.

پدرش مهتا کالیان داس بیدی Mehta Kalyan Das Bedi حسابدار و مالیاتچی زمینداری مسلمان در تلوند بود. نام مادرش تیریپتا دیوی Tripta Deviبود.

قدیمی ترین آثار مربوط به زندگی گورو ناناک به صورت جنم ساخی Janam Sakhis جمع آوری شده که نویسندگان زیادی دارد.

   یکی از علامات سیک به نام خاندا ( شمشیر)

گفته می شود که در سن پنج سالگی او علاقه زیادی به الهیات و علوم دینی نشان داد. در هفت سالگی پدرش او را در مدرسه روستا ثبت نام کرد و او معلمان خود را با هوش فوق العاده اش متعجب ساخت چرا که به الفبا و زبانهای فارسی و عربی تسلط داشت. برخی اطرافیانش شاهد وقایع عجیبی بودند از جمله حلقه زدن یک مار کبری دور سرش در خواب بود برای اینکه او را از نور آفتاب محافظت کند.

گورو ناناک با ماتا سولاکنی Mata Sulakni ازدواج کرد و دارای دو پسر به نامهای شری چاند Sri chand و لکشمی چاند Lakshmi chand بود.

 

دو مروج اصلی در زندگی گورو ناناک خواهرش بیبی ناناکی و زمیندار ناحیه به نام رای بهولار بهاتی بودند که مخارج تحصیل و مسافرتهای او را فراهم می کردند.

او در اوایل سی سالگی اظهار کرد که چیزی به نام مسلمان یا هندو وجود ندارد و انسان نمی تواند از روی دینش تعریف شود چرا که خدا همه جا هست و روح همه هست. به عقیده او خدا حقیقت محض است و نمی تواند با هیچ دینی تعریف شود و اگر هر کسی به درون خودش عمیق نگاه کند حقیقت برایش مشخص خواهد شد. از همین جا بود که گورو ناناک و تعلیماتش به عنوان آیین سیکی آغاز شدند.

او سفرهای زیادی در هند کرد و به ایالات بنگال و آسام و تامیل نادو و کشمیر رفت و تعالیمش را ترویج داد. سپس به تبت و بغداد و مکه و مدینه سفر کرد. در مکه او را دیدند که پاهایش را به سمت کعبه دراز کرده و خوابیده است. قاضی رکن الدین که این را مشاهده کرد با عصبانیت اعتراض کرد. گورو ناناک در پاسخ گفت همه جا خدا و خانه خداست. در این حال قاضی بر پاهای او افتاد و وقتی سر بلند کرد دید گه کعبه در جهت پاهای او قرار گرفته است و هر سو او می چرخد کعبه هم می چرخد و بزرگی گورو ناناک را پذیرفت.

 گورو ناناک در ٢٢ سپتامبر ٢۵٣٩ در کارتارپور در پنجاب ( در پاکستان کنونی) در هفتاد سالگی از دنیا رفت.

  هاری مندیر صاحب- معبد طلا متعلق به سیکها

تعالیم:

از آنجا که زبان مادری گوروناناک فارسی بود تمامی کتابهایش و از جمله کتاب مقدس سیکها به نام " گورو نامه" به زبان فارسی نوشته شده اند و تا امروز نیز به همین زبان در پنجاب مورد استفاده قرار می گیرند.

در این تعالیم گوروناناک معتقد است که:

١- یک خدای برتر وجود دارد که در اشکال و اسامی متفاوتی در ادیان مختلف بازتاب داده شده است که واحد است و شکل خاصی ندارد.

٢- او از خطرات منیت و غرور فردی پیروانش را بر حذر می دارد و معتقد است که باید با خواندن نام خدا عبادت کنند. نام خدا فرد را پاک می کند.

٣- او در مورد حیله و ریا و دروغ در ادیان و اعمال انسانها هشدار داده.

۴- او مخالف زیاضت کشیدن برای رسیدن به خداست.

عبادات:

نام جاپنا: خواندن نام مقدس و به یاد داشتن خدا در همه حالات

خیرات کردن: داشتن زندگی صادق بدون استعمار و قریب دیگران

وند چاکو: انفاق کردن و شریک شدن آنچه داری با فقیران

دین و آیین او برای همه طبقات جامعه برهمایی آزاد است .

پس از او نه امام دیگر نیز رسالت او را ادامه دادند. 

دین سیک امروزه پنجمین دین دنیا از نظر تعداد پیروان است. این دین مخلوطی است از باورهای اسلامی و هندویی. برای مثال به وجود یک خدای نادیدنی و واحد اعتقاد دارد و اولین آیه کتاب با این کلمه آغاز می شود که خداوند قادر و متعال است که در اصطلاح به آن اکنکار می گویند. آنها باور دارند که قبل از خلقت تنها خدا وجود داشته و حکم خدا. وقتیکه خدا اراده کرد کائنات خلق شدند و از همین مرحله اول خدا مایا را نیز ساخت. مایا به معنی واقعیت از دید انسان است.

اگرچه آیین سیک می گوید که خدا نادیدنی است و شناختن او ممکن نیست ولی گورو ناناک معتقد است که شناختن خدا چندان هم غیر ممکن نیست. خدا در همه جا خاضر است و در تمام خلقت نشانه های او دیده می شود و خدا باید با چشم درونی و قلب انسان دیده شود. پیروان باید مدیتیشن کنند تا به سوی نور هدایت یابند.

خدا در آیین سیک هیچ جنسیتی ندارد ( بر عکس اسلام و مسیحیت و یهودیت که خدا مذکر است). سیکیسم یا آیین سیک به وجود " نیرانکار" اعتقاد دارد. " نیران" به معنی بدون و " کار" به معنی فرم و شکل/ بنابراین به وجود بدون شکل خدا اعتقاد دارد.

همچنین گورو ناناک اعتقاد دارد که دنیاهای متعددی هستند که خدا در آنها حیات ایجاد کرده است.

ناناک به بهشت و جهنم اعتقادی ندارد اما به یکی شدن با خدا اعتقاد دارد که از راه تناسخ صورت می گیرد.

مایا - دنیای ما که توهم است و واقعی نیست- در واقع مانع اصلی بین انسان و رستگاری اوست. انسانها درگیر مسائل دنیوی می شوند و اهمیت بیشتری به خشنودیهای مادی می دهند.

او بر وجود پنج گناه تاکید می کرد: غرور- خشم- خساست- دلبستگی و شهوت گناهانی هستند که سرنوشت انسانها را عوض می کنند و از خدا دور می کنند.


 
comment نظرات ()